| ادب و هنر شماره67: پيام مهرباني «دل نوشته» |
|
|
| چهارشنبه، 2 آذر ماه ، 1390 |
اي خدای محبوب من! صبا پيام مهربانيات را برايم آورد و دلم باز تمناي راز و نیاز با تو را نمود و رقعه مودّتي ديگر براي تو گشود؛ برای تو كه نيكوترين مونس لحظههاي زندگیام هستي.
اي نور زمين و آسمانها! چون در مرآت هستي مينگرم در هر گوشهاش قدرت خلقت تو را میبینم و از اين هنرمندي، سرگشته و خيره میمانم. در شگفتم از حسرت چشماني كه راه نجات را بر خود بسته ميبينند! مگر رسولان آسماني، بشارت عنايت تو بر خلق ندادهاند؟ مگر زلال رحمت از سورههاي مصحف وحي نميخروشد و آيا نه اين است كه ما از توييم و سوي تو خواهيم آمد؟
پس چرا در حصار ناممكنها و التهاب نااميديها سر در لاك غفلت و كثرت فرو برده-ایم؟ ما كه در هر ركوع و سجود و قيام، در افطار هر صيام و حج بيت الله الحرام، در احسان و ايمان، و در اعماق آن فطرت فراموش شده، تو را ميخوانيم؛ پس چگونه اين چنينيم؟
اگر فلك بر گرد روزگار ما اينگونه ميگردد، پس هيهات كه عمر خويش بهر هيچ به گزاف ميدهيم! اما اگر هنوز فرياد كمكخواهي فطرت در وجودمان بيصدا نگشته و در جستجوی آب حيات، عزم رهيدن داريم، بخوانيم به نام پروردگاري كه برتر است و از او ياري بجوييم تا دلارامي برایمان بفرستد و حجابهاي ظلماني روح و قلوبمان را بشكافد و برايمان از آيتهاي كتاب و حكمت بخواند و تزكيه و طهارت باطن را نصيبمان فرمايد.
نویسنده:معصومه قرباني
کلمات کليدي : پيام مهرباني «دل نوشته» معصومه قرباني |
