| معارف شماره 70: رهبر ممتاز تاریخ |
|
|
فاطمه فاطمینسب - از شهر مقدس قم
سالها بود که ابر سیاه خفّت و ناامیدی سایه هراس و واهمه خود را بر سر مظلومان و ستمدیدگان جهان، به خصوص مردم مستضعف ایران افکنده بود؛ مردمی که از ظلم و ستم ظالمان و جباران فریاد دادخواهی بر آسمانها برده و طالب فریادرس و دادگری بودند که ابر سیاهی ظلم را از آسمان ایران کنار زند و کشور خفته در خواب غفلت را جانی با طراوت بخشد و در قلب جوانان و پیرانش لالههای امید و بنفشههای معرفت بکارد.
پس از سالها سختی و انتظار، انسانی بزرگوار از رهگذر تاریخ به درآمد؛ کسی که نور سیمای پرمهرش آسمان تاریک ایران را روشنی بخشید و برق نگاه نافذش چشمان خفته و ناامید را هشیار ساخت و سخنان دلربایش جوش و خروشی عظیم در قلبها به وجود آورد. او انسانی بود با درایت و اندیشهای بزرگ که قرن بیست و یکم را در عین ناباوری دگرگون ساخت و همگان را از خواب جهالت بیدار نمود. او کاملترین و بارزترین الگوی اسلام ناب محمدی و والاترین اسوه در عرصه آزادی و آزادگی بود؛ بزرگ مردی که نهال عشق و ایمان را در قلبها کاشت و کویر مردهشان را به سبزهزار عرفان و خودباوری مبدل ساخت؛ او رادمردی بود با عظمت و صلابت، و عشق و لطافت. سخنان قاطع و حیاتبخشش آنچنان آرام دلها بود که به اشارهاش جان میسپردند. در راه اسلام چونان استوار و شکیبا بود که از هیچکس و هیچ چیز جز پروردگارش نمیهراسید و الگویی بزرگ برای همگان بود: «فتوّت و استقامت امام خمینی(س) همچون فتوّت و استقامت ذوالقرنین در راه خضر طریقش باعث گردید که به بهرهمندی از آب زندگانی در ظلمات موفق شود.»(1)
|
|
ادامه |